সীমিত সম্পদ হিচাপে বিটকইন
বিটকইনক সীমিত সম্পদ হিচাপে ডিজাইন কৰা হৈছে—পৰম্পৰাগত মুদ্ৰাৰ দৰে নহয়, ইয়াৰ জাৰি কৰাটো এটা এলগৰিদমৰ দ্বাৰা কঠোৰভাৱে সীমিত। ২ কোটি ১০ লাখতকৈ অধিক মুদ্ৰা কেতিয়াও সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰি, আৰু ঠিক এই সীমাবদ্ধতাই প্ৰথম ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীক এক দুৰ্লভ ডিজিটেল সম্পত্তি কৰি তুলিছে। আজি ইতিমধ্যে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা প্ৰচলিত হৈছে—১৯.৭ মিলিয়ন বিটিচিতকৈও অধিক—আৰু প্ৰতিটো নতুন ব্লকৰ লগে লগে খননৰ বাবে উপলব্ধ মুদ্ৰাৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে।
বিনিয়োগকাৰী, খনিকৰ, আৰু সৰল অনুৰাগীসকলে মূল প্ৰশ্নটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী: কিমান বিটকইন খনিৰ বাবে বাকী আছে, আৰু কিমান সোনকালে শেষ হ’ব? কেৱল বৰ্তমানৰ পৰিসংখ্যাই নহয়, ভৱিষ্যতৰ প্ৰক্ষেপণসমূহো বুজাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিয়নো এইবোৰে আপোনাৰ বিনিয়োগ কৌশলৰ লগতে নেটৱৰ্কৰ মূল্য আৰু উন্নয়ন কৌশল নিৰ্ধাৰণ কৰে। তাৰ হিচাপ উলিয়াওঁ আহক।
বিটকইন: আপুনি কি জানিব লাগিব
২০০৯ চনত বিটকইনৰ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু বেংক বা মধ্যস্থতাকাৰী অবিহনে কাম কৰা বিশ্বৰ প্ৰথম ব্যাপক ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ সৃষ্টিকৰ্তাক ছাটোছি নাকামোটো ছদ্মনামেৰে এজন ব্যক্তি (বা মানুহৰ গোট, আমি নিশ্চিতভাৱে নাজানো) বুলি গণ্য কৰা হয়। নেটৱৰ্কটো ব্লকচেইন প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে—ডাটা থকা ক্ৰিপ্টোগ্ৰাফীৰ দ্বাৰা সংযুক্ত ব্লকৰ শৃংখল, য’ত প্ৰতিটো নতুন ৰেকৰ্ড বিশ্বৰ একাধিক কম্পিউটাৰে নিশ্চিত কৰে। বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু এনক্ৰিপচন সুৰক্ষাই ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীক অতি সুৰক্ষিত কৰি তোলে। নেটৱৰ্কত কোনো মূল অংশগ্ৰহণকাৰীৰ অনুপস্থিতিৰ বাবে (সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত মুদ্ৰাত কেন্দ্ৰীয় বেংকে কৰা ভূমিকা) মুদ্ৰাটোৰ ওপৰত অধিক আস্থা লাভ কৰা হয়, কিয়নো বিটকইনৰ সন্দৰ্ভত একপক্ষীয়ভাৱে সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা কোনো নাই (উদাহৰণস্বৰূপে, আৰু এক মিলিয়ন মুদ্ৰা প্ৰচলনত জাৰি কৰা)। আৰু নেটৱৰ্ক এলগৰিদমত নিৰ্মিত এনক্ৰিপচনে লেনদেনৰ ৰেকৰ্ডৰ ব্লকসমূহক একেলগে সংযোগ কৰি ব্লকচেইন হেক কৰাৰ কামটো কাৰ্যতঃ অসম্ভৱ কৰি তোলে।
কিন্তু বিটকইনৰ পাৰ্থক্য কেৱল এনক্ৰিপচন আৰু বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়। ইয়াৰ আন এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা আছে। সত্যটো হ’ল বিটিচিৰ মুদ্ৰা প্ৰদান কাৰিকৰীভাৱে সীমিত। নেটৱৰ্কৰ চফট্ ৱেৰ ক’ডে প্ৰথমে সৰ্বোচ্চ ২ কোটি ১০ লাখ মুদ্ৰা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। অৰ্থাৎ এই সীমাত উপনীত হোৱাৰ পিছত কোনো নতুন বিটকইন দেখা নাযায়। যিকোনো ভলিউমত ছপা কৰিব পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰাৰ দৰে নহয়, বিটকইন “অতিৰিক্ত জাৰি”ৰ বাবে মুদ্ৰাস্ফীতিৰ আওতাত নপৰে। এই কাৰকে ইয়াক পুঁজি সংৰক্ষণৰ আহিলা হিচাপে আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছে।
নতুন মুদ্ৰা উলিয়াবলৈ খননৰ প্ৰয়োজন। কম্পিউটাৰে লেনদেন নিশ্চিত কৰিবলৈ জটিল গাণিতিক সমস্যা সমাধান কৰে আৰু পুৰস্কাৰ হিচাপে নতুন বিটকইন লাভ কৰে। প্ৰতি চাৰি বছৰৰ মূৰে মূৰে তথাকথিত হালভিং (ইংৰাজী “হালভিং,” আক্ষৰিক অৰ্থত “কাটিং ইন হাফ”) নেটৱৰ্কত ঘটে—খনন পুৰস্কাৰ আধা হ্ৰাস পায়। ইয়াৰ বাবেই ইছ্যুৰ গতি লেহেমীয়া হয়, আৰু সময়ৰ লগে লগে বিটিচি ক্ৰমান্বয়ে বিৰল (আৰু সেয়েহে ব্যয়বহুল) সম্পত্তি হৈ পৰে।
অস্তিত্বৰ বছৰবোৰত বিটকইন উৎসাহীসকলৰ বাবে পৰীক্ষামূলক প্ৰকল্পৰ পৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্বব্যাপী বিত্তীয় আহিলালৈ পৰিণত হৈছে। আজি বিটিচি বিনিয়োগ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্থানান্তৰ, কোম্পানীসমূহৰ মাজত নিষ্পত্তি, আৰু ফিয়েট ধনৰ মূল্য হ্ৰাসৰ বিৰুদ্ধে হেজ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ হাৰ উঠা-নমা হয়, কিন্তু প্ৰথম ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীৰ প্ৰতি আগ্ৰহ ধাৰাবাহিকভাৱে উচ্চ হৈয়েই আছে।
বিটকইন: ২১ মিলিয়ন মুদ্ৰাৰ সীমা কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ
২ কোটি ১০ লাখ মুদ্ৰাৰ সীমা বিটিচিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য যিয়ে ইয়াক সকলো পৰম্পৰাগত মুদ্ৰা আৰু বেছিভাগ ক্ৰিপ্টো প্ৰকল্পৰ পৰা পৃথক কৰে। এই কঠিন সীমাৰেখাই প্ৰথম ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীক সোণৰ দৰেই কৰি তুলিছে, কিন্তু ডিজিটেল ৰূপত। সাটোছি নাকামোটোৱে প্ৰথমতে প্ৰট’কলত অভাৱৰ ধাৰণাটো সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল: নেটৱৰ্কটো এনেদৰে সজোৱা হৈছে যাতে ব্যক্তিৰ কোনো পৰিৱৰ্তন বা সিদ্ধান্তৰ জৰিয়তে মুঠ ইছ্যু বৃদ্ধি কৰাটো অসম্ভৱ। এই নিয়ম সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীৰ বাবে একে আৰু ই স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে চলি থাকে।
এইটো কিয় ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ? প্ৰথমতে, সীমিত ইছ্যুই মুদ্ৰাস্ফীতিৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে, যিটো গতানুগতিক ধনত অহৰহ অতিৰিক্ত নিৰ্গমনৰ বাবেই উদ্ভৱ হয়। এখন ৰাষ্ট্ৰই যিমানেই বেছি মুদ্ৰা ছপা কৰে (আনকি বৃদ্ধি পোৱা অৰ্থনীতি আৰু সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ মুক্তিক সমৰ্থন কৰিবলৈও), সিমানেই ইয়াৰ ক্ৰয় ক্ষমতা কম হয়। বিটকইনৰ ক্ষেত্ৰত এনে পৰিস্থিতি অসম্ভৱ: চাহিদা আৰু ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক কিয়, মুদ্ৰাৰ সংখ্যা একেই থাকিব।
দ্বিতীয়তে, ২ কোটি ১০ লাখৰ সীমাই অভাৱৰ সৃষ্টি কৰে। যেতিয়া বেছিভাগ মুদ্ৰা ইতিমধ্যে খনন কৰা হয়, তেতিয়া বাকী থকা প্ৰতিটো ইউনিটৰ মূল্য অধিক হৈ পৰে। ইয়াৰ ফলত সঞ্চয়ৰ আহিলা হিচাপে বিটিচিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বৃদ্ধি পায়। কাৰ্যক্ষেত্ৰত এইটো বিৰল সম্পদৰ বজাৰৰ সৈতে মিল আছে: যোগান যিমান কম উপলব্ধ সিমানেই মূল্য বেছি।
তৃতীয়তে, সীমিত ইছ্যুই সমগ্ৰ অৰ্থনৈতিক মডেলটোৰ বাবে ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্যতা নিৰ্ধাৰণ কৰে। যিকোনো নেটৱৰ্ক অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে আগতীয়াকৈ জানে যে কিমান মুদ্ৰা (আৰু আনকি মোটামুটিভাৱে কেতিয়া) জাৰি কৰা হ’ব, কেতিয়া আধা বৃদ্ধি হ’ব, আৰু খনিকৰৰ পুৰস্কাৰ কেনেকৈ সলনি হ’ব। এনে স্বচ্ছতাই ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত আস্থা বৃদ্ধি কৰে আৰু ইয়াক হেতালি খেলাৰ প্ৰতিৰোধী কৰি তোলে।
এইদৰে ২ কোটি ১০ লাখৰ সীমা কেৱল কাৰিকৰীভাৱেই নহয়, দাৰ্শনিকভাৱেও এক মূল শিলাস্তম্ভ হৈ পৰিছে। ই বিটকইনক এক অনন্য বিত্তীয় আহিলালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে, য’ত মূল্য নিয়ন্ত্ৰকৰ সিদ্ধান্তৰ দ্বাৰা নহয়, নেটৱৰ্ক ক’ড, গণিত আৰু ক্ৰিপ্টো সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হয়।
হালভিং: ইছ্যু লেহেমীয়া কৰাৰ চাবিকাঠি
হালভিং সকলোৰে বাবে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আৰু একে ধৰণে কাম কৰে: কোনেও “ভোট” নিদিয়ে বা সিদ্ধান্ত লোৱা নাই; নে’টৱৰ্ক ন’ডসমূহে একেটা একমত নিয়ম অনুসৰণ কৰে। ইয়াৰ বাবেই নতুন মুদ্ৰা জাৰি কৰাৰ গতি পদক্ষেপে আৰু ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্যভাৱে লেহেমীয়া হয়।
ঠিক আধালৈ হ্ৰাস পোৱাটোৱেই ২ কোটি ১০ লাখৰ সীমা কেৱল শব্দৰে নহয়, গাণিতিকভাৱেও সাধনযোগ্য কৰি তুলিছে। প্ৰতিটো ব্লকত ৫০ বিটিচিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা পুৰস্কাৰটো জ্যামিতিক অগ্ৰগতি অনুসৰি হ্ৰাস পায়: ২৫, ১২.৫, ৬.২৫, ৩.১২৫ বিটিচি (আজিৰ দৰে), ইত্যাদি ইত্যাদি, শূন্যৰ ফালে ধাৱমান। এনে ক্ৰমৰ যোগফল সসীম, গতিকে মুঠ মুদ্ৰাৰ সংখ্যাই নিৰ্ধাৰিত সীমা অতিক্ৰম নকৰে। প্ৰতিটো পুৰস্কাৰ হ্ৰাসৰ পিছত নতুন বিটিচিৰ দৈনিক “ইনফ্ল'” হ্ৰাস পায়: বৰ্তমানৰ পুৰস্কাৰ ৩.১২৫ বিটিচিৰ সৈতে নেটৱৰ্কে প্ৰতিদিনে প্ৰায় ১৪৪টা ব্লক যোগ কৰে—এইটো পূৰ্বৰ আধা হোৱাৰ আগতে ৯০০ বিটিচিৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিদিনে প্ৰায় ৪৫০ বিটিচি। যোগান মসৃণভাৱে হ্ৰাস পায়, যাৰ ফলত বজাৰখনক খাপ খুৱাই লোৱাত সহায় কৰে।
পুৰস্কাৰ হ্ৰাসে খনন অৰ্থনীতিত প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়। খনিকৰৰ আয় তৎক্ষণাত হ্ৰাস পায়, কিছুমান পুৰণি বা চলাবলৈ ব্যয়বহুল সঁজুলি বন্ধ কৰা হয়, আৰু নেটৱৰ্কৰ মুঠ হেচ শক্তি সাময়িকভাৱে হ্ৰাস পাব পাৰে। অসুবিধা এলগৰিদমে প্ৰায় প্ৰতি দুসপ্তাহৰ মূৰে মূৰে সামঞ্জস্য কৰে আৰু কামৰ জটিলতাক “টিউন” কৰে যাতে ব্লকৰ মাজৰ গড় ব্যৱধান দহ মিনিটৰ ওচৰত থাকে। এইটো হৈছে আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ: অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সংখ্যাত লক্ষণীয় উঠা-নমাৰ মাজতো নেটৱৰ্কে নিজৰ কামৰ ছন্দ আৰু সুস্থিৰ ইছ্যুৰ সময়সূচী বজাই ৰাখে।
ব্লক পুৰস্কাৰ হ্ৰাস পোৱাৰ লগে লগে লেনদেন মাচুলৰ ভূমিকা বৃদ্ধি পায়। খনিকৰসকলৰ পুৰস্কাৰৰ দ্বিতীয় অংশ গঠন কৰে আৰু শেষত তেওঁলোকৰ আয়ৰ মূল উৎস হ’ব লাগে। এই ডিজাইনে ব্লক স্থানৰ দক্ষ ব্যৱহাৰক উদ্দীপিত কৰে: ব্যৱহাৰকাৰীসকলে লেনদেন অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা কৰে, আৰু খনিকৰসকলে জাৰি কৰাৰ পৰা অহৰহ “আৰ্থিক ৰাজসাহায্য” অবিহনে নেটৱৰ্ক সুৰক্ষা বজাই ৰাখিবলৈ বজাৰৰ প্ৰৰোচনা লাভ কৰে।
হালভিং প্ৰায়ে বিটকইনৰ বজাৰ চক্ৰৰ সৈতে জড়িত। ঐতিহাসিকভাৱে যোগান হ্ৰাসৰ পিছৰ সময়ছোৱা আত্মবিশ্বাসী মূল্য বৃদ্ধিৰ পৰ্যায়ৰ সৈতে মিলি গৈছিল, কিন্তু কাৰণ-প্ৰভাৱৰ সম্পৰ্ক নিশ্চিত নহয়: চাহিদা, সামষ্টিক অৰ্থনীতি, নিয়ন্ত্ৰণমূলক বাতৰি আৰু লিকুইডিটিয়ে একেলগে বজাৰত প্ৰভাৱ পেলায়। তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল আধালৈ হ্ৰাস কৰিলে স্বচ্ছ আশা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। বিনিয়োগকাৰী, খনিকৰ, আৰু ডেভেলপাৰসকলে আগতীয়াকৈ জানে যে ইছ্যু কেতিয়া সলনি হ’ব আৰু ইয়াৰ ফলত লাভজনকতা আৰু খৰচত কেনে প্ৰভাৱ পৰিব, যাতে তেওঁলোকে কৌশল পৰিকল্পনা কৰিব পাৰে।
এইদৰে, ক্ৰমান্বয়ে আধালৈ হ্ৰাস কৰিলে এটা স্পষ্ট সময়সূচী অনুসৰি ইছ্যুৰ “টেপ বন্ধ” হয়, অভাৱ সমৰ্থন কৰে, প্ৰট’কলৰ স্থিৰতা বজাই ৰাখে, আৰু নেটৱৰ্ক সুৰক্ষাক ৰাজসাহায্যযুক্ত (পুৰস্কাৰ) মডেলৰ পৰা মাচুলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বজাৰৰ মডেললৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। ঠিক এই ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্যতা আৰু অভাৱৰ সংমিশ্ৰণেই ডিজিটেল সম্পত্তিৰ মাজত বিটিচিক অনন্য কৰি তুলিছে।
বিটকইন: মাইনিঙৰ বাবে ৱাটছ নেক্সট
আমি ইতিমধ্যে লিখাৰ দৰে আজি সৰহ সংখ্যক মুদ্ৰা ইতিমধ্যে খনন কৰা হৈছে। ২০২৫ চনৰ মাজভাগলৈকে ১৯.৯ মিলিয়নতকৈ অধিক বিটিচি প্ৰচলিত হৈছে (মুঠ যোগানৰ ৯৪.৭%), আৰু ১০ লাখতকৈ অলপ বেছি খননৰ বাবে উপলব্ধ হৈ আছে। প্ৰতিটো নতুন ব্লকৰ লগে লগে সংখ্যাটো কমি যায়, আৰু এইটোৱেই পূৰ্বাভাসক বিশেষভাৱে আকৰ্ষণীয় কৰি তোলে: বাকী থকা মুদ্ৰাবোৰ কেতিয়া খনন কৰা হ’ব সেয়া উচ্চ সঠিকতাৰে গণনা কৰিব পাৰি।
শেষৰটো আধা হোৱাৰ পিছত বৰ্তমানৰ ইছ্যুৰ হাৰ প্ৰতিদিনে ৪৫০ নতুন বিটকইনৰ অলপ বেছি। এই মানক বছৰত দিনৰ সংখ্যাৰে গুণ কৰিলে বছৰি প্ৰায় ১ লাখ ৬৪ হাজাৰ বিটিচি পাব। কিন্তু এই সূচকটো স্থিৰ নহয়: প্ৰতি চাৰি বছৰৰ মূৰে মূৰে ইয়াক আধালৈ কাটি দিয়া হয়। অৰ্থাৎ ২০২৮ চনৰ ভিতৰত বাৰ্ষিক ইছ্যু প্ৰায় ৮২,০০০ মুদ্ৰালৈ হ্ৰাস পাব, আৰু পৰৱৰ্তী আধা হোৱাৰ পিছত—৪১,০০০ লৈ। এইদৰে খোজৰ পিছত খোজে নেটৱৰ্কটোৱে সেই মুহূৰ্তৰ দিশে আগবাঢ়িছে যেতিয়া নতুন মুদ্ৰা খনন কৰাটো কাৰ্যতঃ অসম্ভৱ হৈ পৰিব।
হিচাপ অনুসৰি, শেষৰ বিটকইনটো ২১৪০ চনৰ আশে-পাশে খনি কৰা হ’ব।কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে পুৰস্কাৰটো হঠাতে নোহোৱা হৈ যাব: এই সময়লৈকে খনিকৰসকলে মূলতঃ লেনদেনৰ মাচুল লাভ কৰিব, আৰু ইছ্যুত যোগ কৰা ধনৰাশি প্ৰতীকী হৈ পৰিব—বিটিচিৰ শতাধিক আৰু হাজাৰ ভাগ। ২০৩০ চনৰ ভিতৰত বাকী থকা বেছিভাগ মুদ্ৰা প্ৰচলনত থাকিব, আৰু বজাৰখন প্ৰায় কেৱল গৌণ টাৰ্ণঅভাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব।
খনিকৰসকলৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল প্ৰতিযোগিতা ক্ৰমান্বয়ে কটকটীয়া কৰা। সঁজুলিৰ পেবেক ক্ৰমান্বয়ে বিটিচিৰ মূল্য আৰু লেনদেন মাচুলৰ স্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব। বিনিয়োগকাৰীৰ বাবে খননৰ সময়সূচীৰ অভাৱ আৰু ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্যতাই এক অনন্য পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে: যোগান কম হৈ আহিছে, আৰু বিশ্লেষকসকলৰ পূৰ্বাভাস অনুসৰি চাহিদা বৃদ্ধি পাই থাকিব।
এইদৰে বিটকইন খনিৰ পূৰ্বাভাস এটা সহজ কিন্তু মৌলিক সিদ্ধান্তলৈ উতলি যায়: নতুন মুদ্ৰা কম আৰু কম হ’ব, ইয়াৰ অভাৱ তীব্ৰতৰ হ’ব, আৰু ২১ মিলিয়ন সীমা নেটৱৰ্কসমূহৰ সমগ্ৰ অৰ্থনৈতিক মডেলৰ অলংঘনীয় ভেটি হৈ থাকিব।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
ইতিমধ্যে কিমান বিটকইন খনি কৰা হৈছে আৰু কিমানটা খনিৰ বাবে বাকী আছে? ২০২৫ চনৰ মাজভাগলৈকে ১৯.৯ মিলিয়নতকৈ অধিক বিটিচি প্ৰচলিত। অৰ্থাৎ ১০ লাখতকৈ অলপ বেছি মুদ্ৰা খনন কৰিবলগীয়া আছে। আধালৈ হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে খনন কৰা মুদ্ৰাৰ সংখ্যা ক্ৰমান্বয়ে কমি যায়, গতিকে এই প্ৰক্ৰিয়াটো দশক দশক ধৰি বিয়পি পৰে।
শেষৰ বিটকইনটো কেতিয়া খনি কৰা হ’ব? খনিকৰসকলে ২১৪০ চনৰ আশে-পাশে পুৰস্কাৰৰ সৈতে চূড়ান্ত ব্লকটো লাভ কৰিব।এই সময়লৈকে যিকোনো নতুন বস্তু খনন কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিব, আৰু মূল আয় হ’ব ট্ৰেন্সফাৰ মাচুলৰ পৰা। মাত্ৰ দুটামান দশকৰ পিছত খনন কৰিবলগীয়া বাকী থকা মুদ্ৰাৰ সংখ্যা প্ৰতীকী হৈ পৰিব।
বিটকইনৰ সংখ্যা কিয় সীমিত আৰু ইয়াৰ ফলত বিটিচিৰ মূল্যত কেনে প্ৰভাৱ পৰে? লগে লগে সৃষ্টিকৰ্তাসকলে ২ কোটি ১০ লাখ বিটিচিৰ সীমিত যোগান নিৰ্ধাৰণ কৰে। এই নিয়মটো ক’ডত নিৰ্মিত আৰু সলনি কৰিব নোৱাৰি। এনে অভাৱে বিটকইনক সোণৰ ডিজিটেল এনালগ কৰি তোলে: যিমানেই কম উপলব্ধ আয়তন সিমানেই প্ৰতিটো টোকেনৰ মূল্য বেছি। ঠিক এই কাৰণেই সীমিত যোগানে মুদ্ৰাটোক মুদ্ৰাস্ফীতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
বিটকইনৰ সংখ্যা আধালৈ হ্ৰাস পোৱাৰ সৈতে কেনেকৈ জড়িত? চাৰি বছৰৰ মূৰে মূৰে এবাৰ খনিকৰসকলক দিয়া পুৰস্কাৰ আধালৈ কৰ্তন কৰা হয়। ইয়াৰ বাবেই নতুন মুদ্ৰাৰ নিৰ্গমন ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পায়। প্ৰচলিত বিটকইনৰ সংখ্যা অধিক লাহে লাহে বৃদ্ধি পায়, আৰু বজাৰে আগতীয়াকৈ সঠিক সময়সূচী জানে, যাৰ ফলত ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত আস্থা বৃদ্ধি পায়।
বজাৰত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ কি? খনিকৰসকলৰ বাবে—প্ৰতিযোগিতা বৃদ্ধি আৰু মাচুলভিত্তিক আয়ৰ আৰ্হিলৈ পৰিৱৰ্তন। বিনিয়োগকাৰীৰ বাবে—সীমিত যোগানে মূল্যৰ ভেটি হিচাপে কাম কৰে বুলি নিশ্চিত কৰা। নেটৱৰ্কত যিমানেই কম মুদ্ৰা যোগ হ’ব সিমানেই ইতিমধ্যে খনি কৰা বিটিচিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বাঢ়িব।
উপসংহাৰ
বিটকইন প্ৰযুক্তি ভৱিষ্যতক মনত ৰাখি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, গতিকে ইয়াৰ মূল্য কেৱল ব্লকচেইন প্ৰযুক্তি আৰু বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই নহয় (আৰু হয়তো ইমানেই নহয়) ইছ্যুৰ ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্যতাৰ ওপৰতো ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে। ২ কোটি ১০ লাখ মুদ্ৰাৰ সীমা আৰু নিয়মীয়াকৈ হালভিংয়ে ক্ৰিপ্টোকাৰেন্সীক সঁচাকৈয়ে এক বিৰল ডিজিটেল সম্পদ কৰি তুলিছে। আজি প্ৰায় সমগ্ৰ সম্ভাৱ্য আয়তন ইতিমধ্যে প্ৰচলিত হৈ আছে, আৰু বাকী অংশটো লাহে লাহে খনন কৰা হ’ব। অৰ্থাৎ সময়ৰ লগে লগে বজাৰত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মনোযোগ নতুন মুদ্ৰাৰ উৎস হিচাপে খননৰ ওপৰত নহয়, বৰ্তমানৰ বিটিচিৰ টাৰ্ণঅভাৰৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিব।
খনিকৰসকলৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল প্ৰতিযোগিতা বৃদ্ধি আৰু সঁজুলিৰ পেবেক অধিক সাৱধানে মূল্যায়ন কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা। বিনিয়োগকাৰীৰ বাবে—এটা স্পষ্ট সংকেত: বিটিচিৰ যোগান সীমিত, আৰু হুবহু অভাৱেই ইয়াৰ দীৰ্ঘম্যাদী মূল্য গঠন কৰে। প্ৰতি বছৰৰ লগে লগে বিটকইন কম কেৱল পেমেণ্ট বা ট্ৰেন্সফাৰৰ মাধ্যম হৈ পৰিছে, আৰু অধিক একবিংশ শতিকাৰ সঞ্চয়ৰ আহিলা আৰু “ডিজিটেল সোণ” হৈ পৰিছে।